240. Spódnica- KÓŁECZKOWY ZAWRÓT GŁOWY

Myślę, że wielu z was podoba się oryginał tej spódniczki, ale przeraża was łączenie elementów. I mnie także ta perspektywa przerażała. Nigdy bym się nie podjęła jej zrobić, gdybym wcześniej nie opanowała techniki „ bezodrywnego wiazania”.

Spódnica z rudym podkładem to wersja ostateczna przydłużona od góry o jeden element, pierwsza wersja z białym podkładem była za krótka.

Aż żal było nie spróbować tej techniki przy tak nieskomplikowanym pojedynczym elemencie. Technikę opanowałam, ale powiem wam w sekrecie, że jednak po każdym całościowym wykończeniu 21 elementów w obwodzie nitkę urywałam.

Na obwód weszło mi 21 elementów- to jest ważne, musi być w obwodzie liczba elementów podzielna przez 3, aby potem składnie dorobić dolne elementy. Poszerzałam spódniczkę tylko nieznacznie, manipulując w pierwszym i drugim rzędzie.

Cała epopeja zaczęła się przy robieniu tych elementów na samym dole. Chwilę zeszło mi przy rozpracowaniu w którą stronę szydełkować, aby dojść do końca elementu. Ta spódnica zrobiona jest z nici filo di scozia5 (duże motki po 25 dkg) szydełkiem 2,0mm. Co ciekawe po pierwszym wypraniu woda była czarna, ale po następnych praniach już woda była czysta. Nie wiem czy tak zabrudziłam nici, czy puściły farbę. Pamiętam, pamiętam Beatko (Bean) co pisałaś o tych niciach czarnych, że nie puszczają farby.

Tak mi się ta spódniczka spodobała, że już powoli zaczęłam machać dla siebie, ale białą.

Do spódniczki miałam rozkaz wykonania opaski na głowę. Poniżej na mojej łepetynie jeszcze nie wyprana i dlatego elementy dość krzywe. 

Przy poprzedniej czerwonej opasce wzbraniałam się przed sznureczkiem do wiązania opaski, bo myślałam że się to wszystko będzie zwijać. Ale na próbę zrobiłam sznurek do czarnej i powiem wam, że zdało egzamin.

Poniżej rysunek z techniką „bezodrywnego wiazania”- nie dotyczy ten rysunek tego konkretnego elementu z którego zrobiona jest spódnica, ale właśnie ten rysunek posłużył mi do nauki. Z Osinki

My inspiration:

gazeta Duplet

  

****************

********

I ostania sprawa:

Bardzo mi przykro, że  КаМыш zakryła swój blog. Absolutnie tego nie chciałam, tym bardziej że wszystko zastało naprawione. A teraz po zakryciu bloga stratni są ci, którzy nie są zarejestrowani na www.liveinternet.ru Ja mogę do niej wchodzić, bo jestem zarejestrowana. Poprosiłam ja aby odkryła bloga, ale nie wiem jaka decyzję podejmie. Bardzo źle się z tym czuję.

239. Proszę o pomoc

Nie chodzi mi o to, że  skopiowała moje zdjęcia do siebie, ale o to, że zamazała mój podpis. Nigdy nie miałam nic przeciwko kopiowaniu moich zdjęć, po to je umieszczam, aby służyły jako pomoc i inspiracja. Ale zamazywanie podpisu to przesada. Czy możecie mi pomóc gdzie można zgłosić naruszenie autoryzacji?. Z rosyjskim nawet, nawet sobie radzę, ale nigdzie nie widzę gdzie na tej stronie można zgłosić naruszenie autoryzacji- pomożecie?

nieszczęsna strona

http://www.liveinternet.ru/users/4451909/post219670104/

Ponowna edycja wpisu:

Drogie dziewczyny bardzo, bardzo dziekuje za wsparcie. Już koleżanka poodsłaniała podpisy. Każdy z nas robi czasami głupoty, jesteśmy tylko ludźmi.

Widzę, że ktoś jej doradził zakryć blog, a mnie naprawdę nie o to chodziło. Kopiujcie sobie moje zdjęcia ile chcecie tylko nie zamazujcie podpisu.

Korzystałam niejednokrotnie z waszych prac, więc i wy korzystajcie z moich, a będę się tylko cieszyć.

238. Tunika ISKIERKA

Zrobiłam ją z nici filo di scozia w tych dużych motkach po 25dkg. W rozmiarze większym niż manekin, więc musiałam ją upiąć na manekinie, aby jakoś wyglądała. Dość długa- na 80cm, rękaw ¾.

I do tego opaska na głowę

Pierwsza opcja to była opaska wiązana.

Poniżej na mojej jeszcze głowie niewyprana. Potem druga wersja to miały być sznureczki na końcach opaski do zawiązania. A na samym końcu wpadł mi do głowy pomysł aby zamiast sznurków doszyć gumę, by lepiej się zakładało.

Do tego pasek

Jestem zadowolona z tych nici ponieważ pomimo kilkukrotnego prania w trakcie roboty i po przerobieniu tunika nie zmieniła kształtu ani rozmiaru.

I jeszcze co ciekawe nici te nie są kolorystycznie tak żywe jak Maxi, ale za to dużą ich zaletą jest to, że nie puszczają farby co bardzo mnie zdziwiło. Tym sposobem można tę czerwoną nitkę łączyć z innymi kolorami- nie ma groźby zafarbowania. Z tych elementów robiłam biały sweterek. Ale do czerwonej musiałam trochę zmodyfikować element pod szydełko 2,0mm.

237. Traktat o rozmnażaniu

Wprawdzie tu nie Kana Galilejska, ale u mnie też doszło do rozmnożenia… jednego dużego, za dużego obrusa w krateczkę. Może krateczki nie są teraz w modzie, ale ten materiał miał dobry splot do moich eksperymentów.

I takim sposobem powstało kilka rzeczy. A że każda kosztowała mnie troszkę wysiłku, bo nie umiem i nie lubię szyć, więc każdą z rzeczy zaprezentuje osobno.

1. ptaszek- bo wiadomo Jolcia lubi ptaszki

2. serwetka nr 1 na półkę- tylko zdziwiłam się, że po przecięciu materiału po skosie to mi żadne frędzle nie wyjdą. Taki ciołek jestem

 

3. serwetka nr 2 na  półkę narożnika- dlatego w takim a nie innym kształcie

4. serwetka nr 3- uniwersalna np. na parapet

5. osłonka na tea- light- bo jak szaleć to szaleć

6. serduszka dwa- żeby się miłość w domu mnożyła haha

7. pojemniczki w ilości sztuk trzech na to i owo

8. ramka- ale tu się akurat nie ma czym chwalić, to raczej porażka. Została skopana.

9. obrus pozostał – oczywiście  w nieco okrojonym rozmiarze

I takim jestem cudotwórcą, że jeszcze ociupka materiału mi pozostała.

A poniżej wszystkie wytwory mojej wyobraźni razem.

~~~~~~~~~~~~~~

Na sam koniec bardzo, ale to bardzo serdecznie dziękuję za pamięć i życzenia Wielkanocne.

~~~~~~~~

A jakie jest wasze zdanie na temat nowej obsługi bloga. Ja jestem w tym momencie mocno wnerwiona. Odbieram jako jeden wielki chaos. A wy? Może to zależy od przeglądarki. 

236. Wielkanoc 2012

Dostałam super jajeczka. Tylko je delikatnie przyozdobiłam. Nie mam pojęcia czy te jajeczka są „kurzęce” czy jakiegoś innego „gada”. Ale są w super zielonkawym odcieniu, którego za Chiny nie jestem w stanie uchwycić na zdjęciu.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

To już najwyższy czas, aby złożyć serdeczne życzenia:

Wszystkim, wszystkim moim koleżankom życzę zdrowych, radosnych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego.

235. Koszyczek na pieczywo

No tego mi trzeba było. Już dawno chodziła za mną taka serweteczka do koszyka. Początek nie był łatwy. Najpierw odrysowałam i wycięłam z papieru dno koszyczka, a potem to już na bieżąco szydełkowałam i przymierzałam do ścianek. Przy uszach dobrze serwetka przylega do ścianek, ponieważ przeciągnęłam sznureczek między szczebelkami. Dzięki temu serwetka jest stabilna i się trzyma koszyka.

Zrobione jest toto kordonkiem Muza, szydełkiem 1,25.

Drogie koleżanki!

To mój ostatni wpis blogowy. Pieć lat was męczyłam, czas już zająć się czymś poważniejszym. Czas na zmiany-

Żegnam

Wasza na wieki Jolka